Welkom

Welkom op de blog van Indira. Hier vertel ik regelmatig wat mij bezighoudt in de danswereld. Ik heb mijn eigen dansschool ID Dance, geef regelmatig workshops, doceer dans aan de Hogeschool Arnhem Nijmegen, coördineer de Dansplus-klas bij de Stedelijke Scholengemeenschap Nijmegen en ben examinator dans bij het ROC Leijgraaf. Daarnaast ben ik al jaren gelukkig getrouwd en moeder van drie bloedjes van kinderen.

dinsdag 23 oktober 2012

Creative BLOCK


Van writersblock heb ik wel eens gehoord, lijkt me vreselijk. Als schrijver je tekst niet kunnen vinden is vast als een dansjuf zonder pasjes. Gelukkig schrijf ik slechts een blog, met de luxe dat ik dat kan doen wanneer ik zin (lees: inspiratie) heb. Nu zit ik best wel eens zonder pasjes, maar met wat juiste muziek, een lekkere les, wat filmpjes ter inspiratie kom ik er meestal heel goed uit.

In mijn hoofd komen
Nee, deze keer is het iets vervelender; ik heb een voorstellingsblock. Vanaf het moment dat we besloten er toch weer voor te gaan (Schouwburg juni 2013) was ik vrij vlot met een basisscript. Mijn zonnige zomervakantie hielp en de lange avonden werden tevreden gevuld met luisteren, lezen en typen. Vol trots presenteerde ik de eerste versie dan ook aan onze werkgroep (mijn vriendinnen). Meestal zijn mijn eerste ideeën vrij onbegrijpelijk, maar de werkgroep knikt, ze kijken elkaar aan en proberen een heel klein beetje in mijn hoofd te komen. En dat lukt ze meestal best aardig. Dat kan ook niet anders, aangezien (naast mijn zussen natuurlijk) ze mij al bijna meer dan 15 jaar kennen.

In goede banen?
Normaal ben ik na de eerste versie vrij vlot, rollen verdelen, scenes bepalen, groepen tegenover elkaar zetten. Wie danst er zaterdag en wie vertegenwoordigd die rol dan zondag? Dit is ook eigenlijk een van de weinige dingen die ik alleen doe. Vanaf daar haken de meiden namelijk in en wordt alles heerlijk in goede banen geleid.



Crea-block
Maar, we zijn nu 7 weken verder dan de laatste vergadering. De vervolgvergadering werd afgelast vanwege leuke uitjes, en de volgende  vergadering staat nog even iets verder gepland. We hebben vorige week onze eerste knip- en knutsel ochtend afgezegd. Een date met mijn moeder om stoffen te gaan kopen, is ook verplaatst naar een nader te noemen tijdstip. Natuurlijk vanwege overmatige drukke agenda’s maar toch… ergens vrees ik toch last te hebben van een crea-block. Ik heb de map keurig op orde, het script (nog steeds versie 1) geprint en wel, velen plaatjes en ideeën nog steeds vastgelegd. Maar verder kom ik maar niet.

Duistere rollen
In het begin had alleen ik er nog maar last van. Ik kon tegenover de rest - mijn lieve ongeduldige werkgroep - best lang teren op mijn harde ‘vakantie-arbeid’ maar nu toch wel velen weken later, komen de vragen. De eerste van mijn moeder, welke rollen de groepen nu toch krijgen, dan kan ze nadenken over een kostuum. Dan van de docenten: Mogen wij een vrolijke rol, of een juist duistere, weet je al wat voor een choreo het moet worden? En dan natuurlijk mijn rechter-show hand Adrienne, die werkelijk de gave heeft in bijna elke conversatie het woord Aladdin of show te verwerken. Ze is dan ook net terug uit Euro Disney en zit volop in de sfeer.

Rinkelrokjes
Nee we voelen geen druk, we leven slechts een beetje mee. Onze oppas; tevens dansvriendin vraagt zich hardop af of het dansje van nu mee gaat naar de show. “Wat worden we eigenlijk,?”, volgt er genadeloos. Dochter Tess, die niet eens meedoet omdat haar turntraining weer tijdens haar dansles gezet is, vraagt zich nieuwsgierig af wie die mooie rinkelrokjes aan gaan doen? Misschien wel haar hartsvriendin Lara. Dan zou zijn namelijk best een keer mee kunnen oefenen. Zusje lief verzucht dat ze moet starten met het zoeken van de juiste begeleiding maar weet niet dat ik nog geen groepsindelingen heb!

Stil aan de overkant
Maar dan de wake-up call. Tijdens een leuk onverwacht ontbijtje met mijn man, vraagt hij terloops hoe het gaat met de voorbereidingen op de show. Ik vertel, zo nuchter als ik kan, dat ik even een blockade heb maar dat dat best snel goed gaat komen. Het is even stil aan de andere kant van de tafel - ik hoopte nog vanwege een overheerlijk broodje. Maar dan vervolgt hij: “Misschien moet je dan met iemand samen gaan zitten, om zo toch een start te maken. Iemand die je kan helpen en je zo dwingt eraan te beginnen!”

In het zonnetje
Waaaahhhh. Alarm, alarm! Best lang hield ik mezelf voor dat het goed kwam, tenslotte is het nog 7,5 maand. Mijn drukke HAN/ALO rooster loopt af en ook is de eerste SBE show afgerond. Meer tijd staat in de planning. Meer tijd = rust en rust = script. Toch? Vanmiddag heb ik het zonnetje de map gepakt, en als ik er maar weer even inzit, komt het echt goed. Ik heb vanmiddag al gebeld met wat collega’s en er staat een schema. In het script ben ik bij dansje 5 en ik heb zelfs een geweldig kostuumidee… JA! Het komt eraan, dat moet!

Volgende week een weekje New York gaat me vast het laatste zetje geven. Inspiratie (frustratie?) genoeg. En beide zussen mee. Een succesformule! Jullie gaan het zien. Gelukkig pas (AL????) over 7,5 maand.